TAHUN LAMA ITU
Tahun Lama itu,Masih terjerut leher ku di pangkal tambat,
Masih meringkuk di penjara beban,
Mencari jalan untuk keluar bebas,
Merintih sayu tiap purnama,
Pada ruang yang kosong tak berisi.
Tahun Lama itu,
Impi ku untuk menjadi hartawan,
Paling tidak pun menjadi dermawan,
Tapi aku hanya melihat awan,
SAkit yang dalam tak dapat ku lawan,
Menunngu masa untuk ditawan.
Tahun lama itu,
Sesungguhnya aku akui,
Dosa ku menimbun bagaikan bukit,
Menimpa diriku bagaikan galas yang tak mampu ku tanggung lagi,
Sesal ku kini harap di ampuni,
Sungguh aku takkan mengulanginya lagi.
Tahun lama itu,
Akan berlalu meninggalkan semua,
Yang tinggal hanyalah kotak-kotak memori yang tersusun tanpa jilid dan mukasurat,
Lalu tibalah Tahun yang satu lagi,
Membuka lembaran yang segar dan bersih,
Menunggu masa untuk dicorakkan dengan warna-warna peristiwa,
Yang belum tahu indah atau buruk coretannya.
Apa-apa sekalipun, bagi diriku ini,
Tahun lama itu kan ku jadikan peta,
Untuk memandu jalanku sepanjang Tahun yang masih dara ini,
MogaTuhan memudahkan perjalanan yang masih menjadi misteri kepada hambamu ini.
AMIN
